Gezondheid

Hersenletsel, dit betekent het voor mij

Ik heb sinds bijna 10 jaar (licht) Niet Aangeboren Hersenletsel, ook wel NAH genoemd. Dit is niet fijn want ik kan een aantal doodnormale dingen niet meer, of niet goed meer. Hieronder lees je wat moeilijk gaat.

image

Op hele hoge hakken lopen, rennen, een trap op lopen zonder me aan de leuning vast te klampen, of een jurkje aantrekken zonder zelf in de knoop te raken, het lukt gewoon niet. Ook zie ik slecht met mijn linkeroog en ik heb helemaal geen gevoel voor richting. Ik verdwaal zelfs in de supermarkt (geen geintje). Door dit alles kan ik niet meer autorijden en dat mis ik enorm. Ook heb ik een mildere vorm van epilepsie, ben ik chronisch moe en heb ik moeite met het verwerken van heel veel prikkels tegelijkertijd. O ja, vergat ik bijna, mijn geheugen is een gatenkaas

Mijn oude ik in een nieuwe verpakking

Dit is geen klaagzang en ik richt me liever op de dingen die ik wel kan. Ik heb bijvoorbeeld opnieuw leren fietsen op een driewieler. Daar moest ik geen drempel, maar een berg voor over. Waarom moest iedereen zien dat ik niet alles meer kon? Dat vond ik klote niet leuk. Stom eigenlijk, want het hebben van een handicap is niet iets om je voor te schamen. Nu ben ik blij dat ik die berg heb beklommen, want het heeft mijn bewegingsvrijheid enorm vergroot. Zo heb ik de afgelopen tien jaar stukje bij beetje mijn oude ik in een nieuwe verpakking geaccepteerd. Dat ging gepaard met tranen en heel veel doorzettingsvermogen.  Haleluja, wat ben ik blij met waar ik vandaag de dag sta. Geen klein geluk, maar groot geluk.

Tot slot: ik wil hier liever niet meer over schrijven, maar om duidelijk te maken wie ik ben,  om te laten zien hoe ik in het leven sta en waarom ik me juist richt op het kleine, bereikbare geluk, is het nu even nodig.

Previous Post Next Post

Dit vind je misschien ook mooi

Nog geen reacties

Leave a Reply